Nieuws

« Terug

“De basis van humane en veterinaire epidemiologie is hetzelfde, al kan je bij een koe of paard natuurlijk geen vragenlijst afnemen”

marije paarden vierkant klein.jpg05 feb

Onderzoeker en projectleider Marije Vonk Noordegraaf-Schouten houdt van dieren en studeerde ooit Dierwetenschappen, maar werkt toch alweer bijna 13 jaar bij Pallas. Marije woont en werkt in de Betuwe op een monumentale boerderij waar ook haar Shetlandpony fokkerij ‘de Moirtakker’ is gehuisvest. Op haar boerderij combineert ze haar liefde voor dieren met haar werk bij Pallas.

Je hebt een achtergrond in de dierwetenschappen, hoe ben je in de humane epidemiologie terecht gekomen?
Na mijn studie Dierwetenschappen (toen Zoötechniek) aan de Wageningen Universiteit (WUR) voerde ik bij de vakgroep Kwantitatieve Veterinaire Epidemiologie mijn promotieonderzoek uit. Dit onderzoek ging over de epidemiologie van verocytotoxine producende E. coli O157 bacteriën. Ook wel bekend als de ‘hamburgerbacterie’. Runderen zijn een reservoir voor deze bacteriën, maar worden er niet ziek van. Onder mensen kunnen uitbraken ontstaan, door bijvoorbeeld het eten van niet gare hamburgers of door met mest besmette groenten. Het onderzoek werd uitgevoerd in samenwerking met het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM). Zo kwam ik in aanraking met de humane epidemiologie, al richtte mijn onderzoek zich vooral op het vóórkomen bij en de verspreiding binnen en tussen koeienpopulaties. Naast de mens was ook het milieu een belangrijke factor. De link tussen veterinaire epidemiologie, humane epidemiologie en milieu is erg relevant en het oplossen van infectieziekten-gerelateerde problemen vanuit het One Health principe [zie onder] spreekt mij aan. De basis van humane en veterinaire epidemiologie is hetzelfde, al kan je bij een koe of paard natuurlijk geen vragenlijst afnemen. Na mijn promotieonderzoek ben ik bij de WUR als postdoc en projectmanager voor het World Cancer Research Fund (WCRF) internationaal onderzoek gaan doen naar de relatie tussen voeding, lichamelijke activiteit en kanker. Zo ben ik helemaal de humane epidemiologie ingerold. Door deze periode ligt, behalve bij infectieziekten, mijn focus ook bij voeding en gezondheid.

In 2020 bestaat Pallas alweer 20 jaar, jij loopt al een geruime tijd mee. Hoe ben je in contact gekomen met Pallas?
Tijdens mijn loopbaan bij de Wageningen Universiteit werd ik nieuwsgierig naar de wereld buiten de universiteit. Toen ik met Judith (Judith van den Bosch, eigenaar Pallas) in contact kwam, kreeg ik de mogelijkheid om kennis te maken met de consultancy, maar met een heel directe link naar het onderzoek, waar ook mijn hart ligt. In eerste instantie werd ik aangenomen voor een jaar, maar inmiddels ben ik alweer bijna 13 jaar in dienst bij Pallas. Er is veel veranderd in het afgelopen decennium. Niet alleen qua type projecten; mijn sollicitatiegesprek heb ik nog bij Judith in haar ‘zolderkantoor’ gevoerd en ik had maar een handjevol collega’s. Intussen zijn we uitgegroeid tot een mooie groep onderzoekers, waarvan het gros op kantoor in Rotterdam werkt. Ik woon te ver weg om dagelijks naar Rotterdam te reizen, dus werk ik veel vanuit mijn boerderij, zorg daarnaast voor de pony’s en ga lunchwandelen met de hond.

Welk project is je het meeste bijgebleven van de afgelopen 13 jaar?
Pallas voert diverse vormen van onderzoek op gebied van gezondheid uit, zowel kwalitatief als kwantitatief. Mijn rol als projectleider is, naast het intern begeleiden van onderzoeksprojecten, onder andere het begeleiden van externe ontwikkeltrajecten en processen (bijvoorbeeld van richtlijnen of onderzoeksprogramma’s), het organiseren en leiden van vaak interactieve meetings en het raadplegen en adviseren van professionals, onderzoekers of beleidmakers. Deze combinatie is erg leuk, ook door de variëteit aan onderwerpen die je je toch steeds eigen moet maken. De projecten waarbij wetenschap en praktijk samen komen zijn vaak de grootste uitdaging. Juist daarom werk ik hier met veel plezier aan. Een voorbeeld van zo’n project voerden we uit in opdracht van het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding (ECDC). Dit project omvatte het ontwikkelen van een wetenschappelijk adviesrapport over de implementatie van de bestrijding van latente tuberculose in Europese landen, ook in nauwe samenwerking met de Wereldgezondheidsorganisatie WHO. Voor mij als projectleider was dit project een flinke uitdaging, door de hoeveelheid betrokken partijen, experts en uitvoerders die met elkaar tot een gedragen product moesten komen. Maar ook door de variatie aan methodieken die hiervoor werden toegepast (van systematische literatuurreviews tot kwalitatief onderzoek en modellering).  Met zulke inhoudelijke projecten kunnen we als organisatie bijdragen aan ziektepreventie- en bestrijding op Europees niveau.

Maar, je interesse voor dieren is er nog altijd.
Ja, mijn diepgewortelde liefde voor dieren heeft er natuurlijk mede voor gezorgd dat ik dierwetenschappen ben gaan studeren. In mijn jeugd was ik al actief in de paardensport (paardrijden, maar vervolgens als bijbaan ook lesgeven en paarden trainen) en dit bleef de rode draad in mijn vrijetijdsbesteding tijdens mijn studie en PhD-periode. Nu run ik een Shetlandpony fokkerij, naast mijn baan bij Pallas.

Hoe is de fokkerij ontstaan?
We zochten een maatje voor mijn dressuurpaard. De stamboek Shetlandpony merrie die we als jaarling kochten bleek het erg goed te doen op regionale, nationale en zelfs internationale keuringen, zij is meerdere keren in de prijzen gevallen tijdens kampioenschappen. Zo is het idee ontstaan om te gaan fokken met dit sobere en sterke ponyras. Binnen onze fokkerij willen we onze foklijn steeds verder verbeteren richting rastypische pony’s die mooi bewegen en een fijn karakter hebben. In de loop der jaren zijn er zo steeds meer stamboekpony’s bijgekomen. Het aantal pony’s op de boerderij varieert, maar we trachten jaarlijks rond de 10 pony’s over te houden. De fokkerij en het fysieke buitenleven geeft mij de nodige mentale ontspanning voor het werk dat ik bij Pallas vooral met mijn hoofd doe.

 

Wat is One Health?
One Health gaat over de gezondheid van mensen, dieren én milieu. De One Health-gedachte gaat er vanuit dat mensen, dieren en hun omgeving geen gescheiden compartimenten zijn en continu invloed op elkaar hebben. Op het gebied van infectieziektebestrijding is samenwerking nodig, bijvoorbeeld om antibioticaresistentie het hoofd te kunnen bieden.

 

Foto van Leontien Ruissen: Marije met haar paard Duke en stammoeder van de shetlandpony fokkerij Tooske v.d. Heuvel.

« Terug

Deel dit bericht

Op de hoogte blijven?

Meld u dan aan voor onze nieuwsbrief. We houden u een aantal maal per jaar op de hoogte van recente projecten en ontwikkelingen.

Aanmelden nieuwsbrief ››

Social Media

Blijf op de hoogte door ons te volgen!

Contact

Millennium Tower
Unit 26.18 of 26.17
Weena 690
3012 CN Rotterdam


Door de huidige situatie met het coronavirus zijn we telefonisch slecht bereikbaar. Neem contact op per e-mail.
Telefoon +31 (0)10 447 44 49
E-mail info@pallashrc.com

Scroll naar boven